Promotie

Het is ondertussen een maand geleden dat ik nog iets gepost heb… tijd voor een update

  • de camionette is in orde! We mogen een Opel Vivaro gebruiken van CTC Moyson, mijn eigen garage
  • mijn nek is nog altijd ok
  • Ik heb een Mio fietsGPS in bruikleen gekregen van Mio zelf. Zo kan ik trainen op verplaatsing zonder de weg kwijt te raken.

http://www.sport.be/media/photos/2013/februari//3_20062346_mio505.jpg

  • Er gaan momenteel drie vrienden mee, er is dus nog één plaatsje (Koenie, Kathleen Lauwers en Tine Van Steen)

https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/t1.0-9/10410536_722374464480855_4738133763039333298_n.jpghttps://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xfa1/t1.0-9/312292_2217381248068_1521822415_n.jpghttps://scontent-a-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-xfp1/t31.0-8/340846_10150488253263492_1205426307_o.jpg

https://scontent-b-ams.xx.fbcdn.net/hphotos-xap1/t1.0-9/p526x296/10468077_10152097062082007_6510126200684543675_n.jpg

  • De verkoop van de t-shirten lukt, maar het kan altijd beter, onderstaand filmpje helpt misschien om u over de streep te trekken:

De nek

Met mijn nek heb ik al veel miserie gekend! Het begon allemaal op 25 oktober 2009. Na een ‘zotte’ reis naar Brazilie kwam ik echt moe thuis. Ik wou nog een douche nemen voor het slapengaan, gleed uit, en brak wervel c5.

Na zes weken een kraag te dragen was ik terug bijna de oude. Ik had enkel pijn als ik bij de kapper met mijn hoofd in de wasbak moest liggen… daar kon ik nog mee leven 🙂

Zo ging het lange tijd verder, tot ik bij het skiën viel in maart 2014. Het leek redelijk, maar dat draaide even anders uit. Ik ging dit jaar mijn come back maken in het wedstrijdcircuit… en dat deed ik ook… de nek zorgde er echter voor dat ik ondermaats presteerde en niet getraind geraakte. Zwemmen ging ook niet, komen ademen ging heel slecht, wat resulteerde in een reddingsactie… sindsdien durfde ik niet meer!

Vorige maand begon ik naar een nieuwe kine te gaan. Hij bracht verbetering, maar het probleem zat er nog steeds. Ik begon te vrezen voor dit project, en zat er te weinig mee bezig.

Eergisteren ben ik naar een osteopaat geweest. Na enkele testjes nam hij mijn hoofd beet, en gaf hij er een krachtige draai aan… kraaaaaaaaaaaaaaaaak (ik huiver nog als ik aan het geluid denk)

De pijn (die er al jaren is!) was helemaal weg. Hij waarschuwde mij voor pijn de dag erna. Ik voelde iets, maar niets in vergelijking tot vroeger. Deze morgen ben ik zelfs al gaan trainen, en het is hélemaal weg!

Kom maar op met die molshopen! 🙂

De streekkrant

SCAN0026De moemoe had me zien staan in de streekkrant, vertelde ze trots. Volgens mij had ik geen interview gehad, dus geloofde ik het niet echt.

Gisteren stond mijn moeder hier met het knipsel… zelfs de foto herinner ik mij niet meer… vroegtijdige dementie zeker?

Vorige week ben ik met de CM gaan skiën in Oostenrijk. Ik heb daar een venijnige valpartij meegemaakt waar mijn nek serieus van heeft afgezien. De pijn achteraf leek mee te vallen, maar nu woensdag bleek zwemmen onmogelijk!

De training van donderdag viel daardoor in het water. Ik voel dat ik het even rustig moet doen. De kine weet hiervan, en werkt eraan.

 

Vrijdag ben ik dan maar twee keer gaan barbecueën, het was er het weer voor!

 

179486_10151550217462381_950508604_n

Vandaag zijn Danielle en ik al rustig gaan fietsen. Als alles goed blijft, gaan we morgen voor de eerste keer dit jaar een dagvullende tocht doen.

 

beat the bompa’s in ‘t echt

Vandaag ben ik een maand bezig: elke dag rechtstaan, om de 2 dagen handbiken en twee keer in de week zwemmen. Het begint aardig te lukken, en na een training ben ik niet echt meer moe. Vanaf morgen ga ik elke dag handbiken…

Gisteren in het centrum van Sint-Amands werd ik eerst aangesproken door een oudere Turk over de veiligheid van mijn fiets, zo laag tegen de grond… Even later fietste een oude man met een baard mij voorbij op de dijk (hij reed met een damesfiets zonder versnellingen). Ik ging er achter met de gedachte dat hij moeite gedaan had om mij in te halen, en dat ik hem snel terug zou pakken.

Na tien kilometers heb ik hem moeten laten gaan, halfdood 🙂

Een ritje ‘beat the bompa’s’ in het echt dus. Hopelijk binnenkort rematch makker!

8-2-2014

Na de Schelde zat ik fysiek aan de grond. Er mankeerde altijd wel iets: een valling, koppijn, moe, een oorontsteking. Dankzij FoodSteps, mijn vriendin en lichte trainingen gaat alles terug beter.

Elke dag voel ik mij fitter, en de trainingen worden langer en intensiever.